Styczniowy wieczór, na dworze śnieg i mróz, a na scenie w Auli Akademii Piotrkowskiej pojawiła się grupa kolorowych hippisów i uroczych dziewczyn magicznym sposobem przeniesionych wprost z ubiegłego wieku. A wszystko za sprawą „Wehikułu Czasu”, czyli przedstawienia słowno- muzycznego nawiązującego do lat sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. Było wspomnieniowo, wzruszająco, barwnie i radośnie, bo poruszane tematy i oglądane slajdy dotyczyły tego okresu z naszego życia, który jest nam, seniorom szczególnie bliski. Byliśmy wówczas dziećmi, a potem bardzo młodymi ludźmi pełnymi marzeń, pasji i nadziei. I chociaż wydarzenia, w których często w sposób bezpośredni uczestniczyliśmy, były czasem smutne, czasem dramatyczne a czasem po prostu absurdalne – to stanowiły one część naszego życia. Czasem warto przystanąć, obejrzeć się, by potem ruszyć dalej.
Piosenki z tamtego okresu były wszystkim znane, toteż słuchacze UTW chętnie dołączyli się do śpiewających na scenie członków „ Liryki Jesieni”. Ciekawą scenografię zaprojektowała i wykonała Danuta Skupińska, stroną muzyczną kierował Cezary Filipkowski, obsługą komputera zajmował się Adam Niemczyk, nad sprzętem nagłaśniającym czuwał Grzegorz Chudy, a pomysł, scenariusz i prowadzenie były dziełem niżej podpisanej Marii Niemczyk.
To jednak Wy, drodzy widzowie, jesteście najważniejsi, by jakiekolwiek działanie artystyczne miały sens. Dziękujemy Wam za uczestnictwo we wspólnej podróży w czasie, za gromkie brawa i wiele serdecznych słów! To jest dla nas zachęta do dalszych działań.
Tekst: Maria Niemczyk
Foto: członkowie UTW
