23 listopada 2016 roku UTW gościł wykładowcę dr Marcina Kępińskiego, absolwenta Uniwersytetu Łódzkiego – Wydziału Filozoficzno-Historycznego. Tematem jego pracy doktorskiej z antropologii kultury była twórczość Witolda Gombrowicza i taki był też temat wykładu. Wykładowca odesłał do lektury książki Joanny Siedleckiej pt. Jaśnie Panicz. O Witoldzie Gombrowiczu a także do własnej książki pt. Gombrowicza gry z kulturą.
Witold Gombrowicz urodził się w 1905 roku w rodzinie szlacheckiej z 400-letnimi korzeniami ze Żmudzi. Dzieciństwo upłynęło w sielskiej atmosferze dworów między innymi w Małoszycach i we Wsoli. Otoczenie rodziny i licznej służby jak i obciążenie psychiczne po kądzieli ukształtowało panicza Witolda i miało wpływ na jego twórczość. Familia matki aby nie dopuścić do rozproszenia majątku zawierała związki małżeńskie z osobami blisko spokrewnionymi co było przyczyną chorób psychicznych w rodzinie a także jego i matki ekscentryzmu.
Najbardziej znane powieści Gombrowicza określane jako groteskowo-satyryczne to Ferdydurke i Trans-Atlantyk oraz dramat Iwona, księżniczka Burgunda. W 1939 roku emigruje z kraju najpierw do Argentyny, potem do Berlina a następnie do Francji, gdzie umiera w 1969 roku. Pod koniec życia żeni się z Ritą Labrosse z Kanady, której powierza opiekę nad swoją spuścizną pisarską. We Wsoli /okolice Radomia/ dawnym rodzinnym pałacu znajduje się muzeum poświęcone życiu i twórczości pisarza.
Wykład bardzo ciekawy, prelegent natychmiast nawiązał kontakt z audytorium, temat przyjęty został „lekko i przyjemnieʼ”.
Tekst: O. Zajewska